Wednesday, January 23, 2008

 

چين

rچین تاریخ کهنی دارد. گاهی به گونه یکپارچه و گاهی به مانند چند کشور جدا از هم بوده‌است. همواره همسایگان به این سرزمین ميتاخته اند جمهوری خلق چین، که معمولاً و به طور خلاصه چین خوانده می‌شود، کشوری است در شرق آسیا. پایتخت آن پکن (یا بیجینگ) است. این کشور پرجمعیت‌ترین کشور جهان است
نام چین از نام خاندانی به همین نام گرفته شده‌است که هم‌زمان با اشکانیان بر چین فرمان می‌راندند.(این نام از راه زبان پارسی به دیگر زبانها راه یافت )و از آن دسته مغول بودند که در روزگار چنگیز خان بر چین چنگ انداختند.
سون‌ یات‌ سن‌‌ "پدر چین مدرن" سياست‌مدار و رهبرانقلابی چین در براندازى سلسله امپراتوری منچو در انقلاب سال ۱۹۱۱ بود. در اوایل‌ سال‌ ۱۹۱۱ نیروهای‌ انقلابی‌ به رهبری سون‌ یات‌ سن‌ بر امپراتوری منچو پیروز شدند.
رژیم چین پس از انقلاب مردمی از پادشاهی به جمهوری بازساخته شد. وقتى جمهورى چین در سال‌ ۱۹۱۲ تأسیس‌ شد سون‌ یات‌ سن‌‌ اولین رئیس ‌جمهور چین در سال‌ ۱۹۱۲ بود. او بعداً هم حزب ملى چین کومین تانگ را تأسیس‌ كرد و تا سال‌ ۱۹۲۱ رهبر این حزب بود. سون‌ یات‌ سن‌ در سال‌ ۱۹۲۱ در گذشت.
حزب کمونیست چین در سال ۱۹۲۱ میلادی تأسیس شد. از سال ۱۹۲۱ مبارزات سخت مردم چین را رهبری می‌کرد و در نتیجه جمهوری خلق چین را در سال ۱۹۴۹ تأسیس نمود. آنگاه ژاپنیها بر این سرزمین تاختند. با پایان جنگ جهانی دوم تازش ژاپنیها ایستانده شد ولی جنگ داخلی میان هواداران ژنرال چیانگ کای شک و مائو تسه تونگ بالا گرفت که سرانجام به پیروزی هواداران حزب کمونیست چین انجامید و از آن پس چین به گونهٔ کمونیستی تا به امروز گردانده می‌شود و هواداران چیان کایچک نیز که ملی‌ها بودند به جزیره تایوان گریختند و تا به امروز به ایستادگی دربرابر فشار جمهوری خلق چین ادامه داده‌اند.
از سال ۱۹۵۶، حزب کمونیست چین به دلیل فقدان تجربه کافی در جریان رهبری اقتصادی و نوسازی چین اشتباهاتی مرتکب شد. به تبع آن مبارزه قدرت (انقلاب فرهنگی چین) در سالهای ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ در حزب کمونیست چین شروع شد. چهره‌های میانه رو حزب اخراج شدند. پس از پایان انقلاب فرهنگی چین در اکتبر سال ۱۹۷۶، چین به دوره نوین توسعه تاریخی وارد شد.
از آغاز سال ۱۹۷۹ حزب کمونیست چین سیاستهای اصلاحات و درهای باز را که تنگ شیائوپنگ مطرح کرد به اجرا گذارد. پس از اجرای سیاستهای اصلاحات و درهای باز به این طرف، توسعه اقتصاد ملی و اجتماعی چین به دستآورده‌های چشمگیری نائل آمده‌است. چهره کشور دستخوش تغییرات تکان دهنده شد. این دوران از لحاظ وضعیت بهرین زمان پس از تأسیس جمهوری خلق و بهترین دوره برای مردم به لحاظ تامین منافع آنان به شمار می‌رود.
بانک جهانی‌، وضعیت اقتصادی چین را مطلوب و محیط اقتصاد کلان این کشور را با ثبات توصیف کرده‌است. دولت چین در گزارشی اعلام کرده که حجم اقتصاد چین در سال ۲۰۰۴ معادل ۱۶٫۸ در صد بیش از رقمی بوده‌است که در بدو امر محاسبه شده بود. حجم اقتصاد چین معادل ۲۸۳ میلیارد دلار بیشتر از مقداری است که آمار قبلی نشان داده بود.
حجم اقتصاد چین از ایتالیا بیشتر بوده و بلافاصله پس از بریتانیا و فرانسه یعنی در مقام ششم در جهان قرار می‌گیرد. چنانچه رشد کنونی اقتصادی چین همچنان ادامه یابد، چین تا پایان سال ممکن است عنوان چهارمین اقتصاد بزرگ جهان را کسب کند و در این صورت، باید خود را برای مقابله با پی آمدهای سیاسی و اقتصادی این موضوع آماده کند.
چین از نظر اقتصادی، همچنین در حال رسیدن به ژاپن یعنی بزرگ‌ترین اقتصاد آسیاست. این امر موجب نگرانی‌های عمده سیاسی خواهد شد زیرا این کشور بصورت نیروی بمراتب قوی‌تری در منطقه درخواهد آمد. بانک جهانی آمار جدید را یک پیشرفت عمده توصیف کرده‌است.
با وجود افزایش میزان تولید ناخالص داخلی، نرخ سرانه تولید اقتصادی هنوز بسیار پایین است و برای اینکه چین به سطح کشورهای توسعه یافته برسد هنوز راه زیادی را باید طی کند.
کشور چین بیش از یک میلیارد و دویست و هشتاد میلیون نفر جمعیت دارد. بیشینه مردم چین از نژاد زرد هستند و به زبان ماندارین سخن می‌گویند. جز چینی‌ها تیره‌های دیگری نیز در این سرزمین پهناور می‌زیند چون مغولها، تبتیها و... شماری از تاجیکان نیز در بخش سین کیانگ چین می‌زیند. دینهایی که در این کشور رواج دارند اینهایند:کنفسیوس،بوداگرایی،تائوئیسم،اسلام و آیین ترسایی.

۱ تاریخ
۲ سیاست
۲.۱ قانون اساسی
۲.۲ نظام مجلس ملی نمایندگان خلق
۲.۳ نظام همکاری چند حزبی و مشورت سیاسی
۳ اقتصاد
۳.۱ رشد اقتصادی چین
۴ تاریخ مناسبات بین چین و هند
۴.۱ دو کشور با بالاترین جمعیت در سطح جهان
۵ تقسیمات کشوری
۵.۱ استان‌های چین
۶ جغرافیا
۷ مردم
۸ رادیو بین المللی چین
۸.۱ بخشی فارسی
۹ زبان
۱۰ منابع
۱۱ لینک های منتخب از دیگر سایت ها
۱۱.۱ ایرانیان در کشور چین
بر گرفته ازويكي پديا

Tuesday, January 08, 2008

 

کیپ تاون و افریقای جنوبی

چندهلندي به رياست «وان ري بك» دهم آوريل سال 1652 تصميم گرفتند در منتهي اليه قاره آفريقا، جايي كه دو اقيانوس هند و اطلس به هم مي پيوندند ، مستقر شوند و شهري را بر دامنه و فراز تپه هاي آنجا بنا نهند كه همين «كيپ تاون» امروز از شهرهاي بزرگ و يكي از سه پايتخت جمهوري فدرال آفريقاي جنوبي است। آنان دو روز پيش از آن با كشتي وارد اين منطقه شده بودند تا در نيمراه هلند به اندونزي (هند هلند) ايستگاهي رابط ايجاد كنند। عبور از دماغه اميد كه قبلا نخست دريانوردان پرتغالي به آنجا رسيده و اين نام را بر آن نهاده بودند به علت تلاطم دائمي و توفان دشوار بود و كشتي ها مجبور به حركت زيگزاگ بودند। چهار سال پيش از استقرار گروه «ري بك»، در همين منطقه يك كشتي هلندي غرق شده بود و سرنشينان آن در همان حوالي با كشت سبزيجات كه بذر آنها را باخود داشتند زنده مانده بودند و درباره حاصلخيزي اراضي و استعداد آنها براي پرورش گاو و گوسفند براي تازه واردين داستانها گفته بودند। 90 هلندي كه در سال 1652 در دماغه اميد مستقر شدند نخستين مهاجرنشين هلندي را به وجود آوردند و اينك به نام «افريكانر» سفيدپوستان فدراسيون افريقاي جنوبي را تشكيل مي دهند كه تا دهه 1990 با ناديده گرفتن حقوق اكثريت سياهپوست منطقه، با تشكيل يك دولت تبعيض نژادي بر همه كشور حكومت مي كردند. اين هلندي در سالهاي پاياني قرن 19 به نام بوئرها در برابر سلطه انگلستان ايستادگي چشمگير از خود نشان داده بودند
بوئرها به شدت مقاومت كردند ولي عاقبت بريتانيا نيروهاي آنها را شكست داد و از تعداد نفرات بيشتر خود و كمك هاي خارجي واردوگاههاي كار اجباري و همچنين تاكتيك جنجال برانگيز ]]زمين سوخته[[ استفاده كرد. قرارداد ورنيگينگ حاكميت مطلق بريتانيا برجمهوري آفريقاي جنوبي را تصريح كرد و دولت بريتانيا موافقت كرد تا بدهي سه ميليون پوندي دولتهاي آفريكانسي زبان را به كه به دليل جنگ تحميل شده بود را بپردازد. يكي از مفاد اصلي اين قرار داد كه جنگ را به اتمام مي رساند اين بود كه سياهان بجز در مستعمره کيپ حق راي ندارند. بعد از چهار سال مذاكره ( اتحاديه آفريقاي جنوبي ) از مستعمره كيپ و استان كوازولوناتال و همچنين جمهوري هاي منطقه آرنج فري و ترانسوال در 31 مي سال 1910 دقيقا 8 سال پس از پايان جنگ دوم بوئر تشكيل شد. اين اتحاديه نوعي حكومت سلطنتي بود. در سال 1934 حزب آفريقاي جنوبي و حزب ملي آفريقاي جنوبي براي تشكيل حزب متحد آفريقاي جنوبي ادغام شدند چون بدنبال آشتي بين آفريكانسيان ها و سفيد پوستان انگليس زبان بودند. ولي اتحاديه بدليل ورود به جنگ جهاني اول به عنوان متحد انگليس از هم پاشيد. حزب ملي راست در طول جنگ با نازيها همكاري كرد و بعد از آن بدنبال جداسازي نژادي يا همان آپارتايد بود
در سال 1948 حزب ملي آفريقاي جنوبي از طريق راي گيري به قدرت رسيد و شروع به كار كرد تاريخ آفريقاي جنوبي در دوره آپارتايد ( انجام يك سري قوانين خشونت آميز مبني بر جداسازي نژادي ]] كه كلا به نام آپارتايد شناخته مي شود ). جاي تعجبي نيست كه اين تبعيض در مورد ثروت به دست آمده از صنعتي سازي سريع دهه 1950 و1960و1970 نيز بكار رفت. در حاليكه اقليت سفيد پوستان از بالاترين استاندارد زندگي قاره آفريقا كه برابر سطح زندگي در كشورهاي غربي جهان اول بود برخوردار گشته بود اكثريت سياهپوستان از لحاظ هر گونه استانداردي همچون درآمد ، تحصيل ، و طول عمر يك سياهپوست ، هندي يا رنگين پوست ، آفريقاي جنوبي بمانند مردم ديگر كشورهاي آفريقايي همچون غنا و تانزانيا بود.
آپارتايد روز به روز باعث جنجال بيشتر شد و منجر به تحريم هاي خارجي و شورش و سركوبهاي داخلي شد. ( همچنين بخش تاريخ آفريقاي جنوبي در دوره آپارتايد را ببينيد). مدت مديدي از سركوب شديد توسط دولت و مقاومت اعتصاب راهپيمايي ، اعتراض و خرابكاري توسط احزاب ضد آپارتايد مخصوصا كنگره ملي آفريقا (ANC) ادامه يافت. در سال 1990 دولت حزب ملي اولين گام براي مذاكره كناره گيري از قدرت را با لغو ممنوعيت كنگره ملي آفريقا و ديگر موسسات سياسي چپگرا برداشت و نلسون ماندلا را بعد از 27 سال آزاد كرد. قوانين آپارتايد بتدريج از كتابهای قانون حذف شدند و اولين انتخابات چند نژادي در سال 1994 برگزار شد. با اكثريت آراء پيروز انتخابات شد و از آن زمان تا کنون قدرت را در دست داشته است.
ميليون ها نفر از مردم آفريقاي جنوبي كه اكثرا سياهپوستند همچنان در فقر زندگي مي كنند. بسياري اين امر را ميراث رژيم گذشته مي دانند و همچنين بسياري اين فقر را ناشي از ناكامي دولت اخير در مقابله با موضوعات اجتماعي مي دانند و ديگر عوامل از جمله قوانين مالي و پولي دولت اخير براي تضمين تقسيم ثروت و رشد اقتصادي را نيز مقصر مي دانند. به هر حال سياست مسكن ANC در شرايط زندگي بسياري از طريق تغيير جهت هزينه هاي مالي و پيشرفت سيستم جمع آوري ماليات بهبود حاصل كرده است.

 

south africa

http://www।southafrica.net/
فکر کنم یکی از بهترین سفرهام بود شاید تکرارش کنم

This page is powered by Blogger. Isn't yours?